🎧 Ascolta l’articolo in sardo ▶️ (durata 2’38” con la voce di Florian)
🎧 Ascolta l’articolo in italiano ▶️ (durata 2’25” con la voce di Florian)
Sardigna e su modu meu de biere sas cosas tra sovranistas e indipendentistas. Totus depen cumprendere e totus depen detzìdere in supra de sa Natzione Sarda.
Sovranismu e Indipendentismu, duas biddas pro un’isola ebbia?
​In sa chistione polìtica in Sardigna si naran s’ispissu duas parà gulas chi pà rent sa matessi cosa, ma chi tènen sentidos diferentes: sovranismu e indipendentismu. Cumprendere sa diferèntzia est de importu mannu pro cumprèndere su chi chèren medas sardos: cambiare su rapportu chin s’Istadu.
Pro ispiegare sa diferèntzia, podimus pessare a sa Sardigna comente a una domo:
​s’Indipendentista cheret chi sa Sardigna siat una domo totu isulada: chin sa janna sua, sas crais suas e peruna règula cumpartida chin su “condomìniu” ItĂ lia. S’obietivu est de creare unu Istadu sardu soberanu de su totu.
​Su Sovranista, imbetzes, cheret su prus de su poder de detzìdere. Non dimandat de nche ghetare a terra dae deretu sa tramesos chi ligat sa Sardigna a s’Ità lia, ma pretendet chi chie bivet in s’ìsula tènzat s’ùrtima parà ula in supra de totu su chi contat: tassas, trasportos, energia e ambiente.
Cando sas duas ideas divèntan una ebbia?
​Mancari sas diferèntzias, custas duas bisiones si pòden unire pro divèntare unu motore forte pro su separatismu. Comente? Caminande a passu a passu.
​Medas oje bien su sovranismu comente sa “palestra” de s’indipendèntzia. S’idea est sèmplitze: prima de caminare a sa sola (indipendèntzia), depimus imparare a ghirare sas risursas nostras (sovranidade).
Si sos sardos cumintzan a aministrare a sa sola sas tassas o s’energia, dimustran a issos etotu e a su mundu chi non tènent prus bisunzu de nemos chi nche bèniat dae fora a los guidare.
Unu obietivu comunu: s’Autodeterminatzione
​Su puntu de addòbiu est su deretu de detzìdere. Siat su sovranista, siat s’indipendentista gherran pro chi sa Sardigna siat riconnota comente una Natzione. Una borta chi custu reconnoschimentu est fatu, su corfu de si nche istaccare de totu dae s’Ità lia (su separatismu) diventat una isseperada naturale de sa voluntade de su pòpulu.
In pacas parà ulas, s’indipendentista mirat a sa meta finale (s’Istadu), su sovranista si firmat a dare su podere in manos de sa zente. Traballant paris pro isortare sos nodos chi mantenen s’ìsula presonera de detzisiones leadas allargu dae su mare de Sardigna. In sa visione mea pèsso a una liganza polìtica fata ebbia de sardidade, allargu dae sa dresta, dae sa sinistra o dae su tzentru. Ma Sardos ebia.
Traduzione al coloniale
​Il mio modo di vedere le cose tra sovranisti e indipendentisti.
​Tutti devono comprendere e tutti devono decidere sulla Nazione Sarda.
Sovranismo e Indipendentismo: due villaggi per un’unica isola?
Nella questione politica in Sardegna si usano spesso due parole che sembrano la stessa cosa, ma che hanno significati differenti: sovranismo e indipendentismo. Capire la differenza è fondamentale per comprendere ciò che molti sardi desiderano: cambiare il rapporto con lo Stato.
Per spiegare la differenza, possiamo pensare alla Sardegna come a una casa.
​L’Indipendentista vuole che la Sardegna sia una casa totalmente isolata: con la propria porta, le proprie chiavi e nessuna regola condivisa con il “condominio” Italia. L’obiettivo è creare uno Stato sardo del tutto sovrano.
Il Sovranista, invece, punta ad avere il massimo potere decisionale. Non chiede di abbattere immediatamente le pareti che legano la Sardegna all’Italia, ma pretende che chi vive nell’isola abbia l’ultima parola su tutto ciò che conta: tasse, trasporti, energia e ambiente.
Quando le due idee diventano una sola?
​Nonostante le differenze, queste due visioni possono unirsi per diventare un motore forte per il separatismo. Come? Camminando passo dopo passo.
Molti oggi vedono il sovranismo come la “palestra” dell’indipendenza. L’idea è semplice: prima di camminare da soli (indipendenza), dobbiamo imparare a gestire le nostre risorse (sovranitĂ ). Se i sardi iniziano ad amministrare autonomamente le tasse o l’energia, dimostrano a se stessi e al mondo di non aver piĂą bisogno di nessuno che venga da fuori a guidarli.
Un obiettivo comune: l’Autodeterminazione
​Il punto d’incontro è il diritto di decidere. Sia il sovranista che l’indipendentista lottano affinchĂ© la Sardegna sia riconosciuta come Nazione. Una volta ottenuto questo riconoscimento, l’atto di staccarsi del tutto dall’Italia (il separatismo) diventa una scelta naturale della volontĂ del popolo.
In poche parole, l’indipendentista guarda alla meta finale (lo Stato), il sovranista si sofferma a dare il potere nelle mani della gente. Lavorano insieme per sciogliere i nodi che mantengono l’isola prigioniera di decisioni prese lontano dal mare di Sardegna. Nella mia visione, penso a un’alleanza politica fatta esclusivamente di sarditĂ , lontana dalla destra, dalla sinistra o dal centro. Ma solo Sardi.














